W tym procesie nie można pozwolić sobie na odgadywanie momentu, w którym grzałka dotyka szkła. Jeśli odległość bezpieczeństwa będzie zbyt mała, to mogą wystąpić problemy związane z uderzeniami cieplnymi, mikropęknięciami oraz uszkodzeniami elementów, które trafiają do kosza na złom. Z drugiej strony, jeśli odległość będzie zbyt duża, to trzeba będzie cały czas kontrolować temperaturę, co skróci czas realizacji procesu i powiększy koszty energetyczne. Odpowiednia odległość bezpieczeństwa nie jest zasadą ogólną – to zmienna, która zależy od typu grzałki, emisji szkła, prędkości procesu oraz specyfiki termicznej procesu.
Co naprawdę ma znaczenie pod względem technicznym? Projektując systemy grzewcze dla szkła, kierujemy się standardami, które umożliwiają precyzyjną kontrolę procesu. Lampa kwarcowa o krótkich falach daje szybką reakcję i wysoką gęstość mocy. Elementy o średnich falach oraz z włókna węglowego tworzą bardziej równomierny pola promieniowania – co jest przydatne podczas gięcia i utwardzania szkła. Emiitory NIR dostarczają energię do szkła szybko i efektywnie, przy mniejszych stratach spowodowanych konwekcją. Odległość bezpieczeństwa mierzy się od powierzchni emitującej do szkła; musi być taka, aby maksymalny przepływ energii pozostawał w granicach dopuszczalnych, a temperatura była jednakowa na całej powierzchni szkła. Dobieramy napięcie, gęstość mocy oraz długość lampy dla każdej strefy, a także określamy wymagania dotyczące montażu i typów złączy, aby moduł mógł zostać zamontowany w istniejących urządzeniach bez uszkodzenia całego systemu.
Podczas procesu utwardzania szkła grzałka musi szybko i równomiernie dostarczyć energię, aby szkło mogło zostać utwardzone. Stała odległość bezpieczeństwa pomaga kontrolować naprężenia cieplne i zachować jakość optyczną szkła. Podczas gięcia szkła stała odległość zapewnia kontrolę nad jego wyglądem po każdym cyklu. Podczas laminowania i suszenia powłok utrzymanie stałej odległości zapobiega przegrzaniu brzegów szkła oraz powstawaniu bąbelków, a także skraca czas trwania procesu. W rezultacie mamy mniej produktów uszkodzonych, stabilniejsze czasy realizacji procesu oraz przewidywalne koszty energetyczne.
Należy pamiętać, że odległość bezpieczeństwa zmienia się w zależności od koloru szkła i emisji powłoki. Dlatego należy ją dostosować poprzez krótkie testy. Należy też przewidzieć drobną korektę, gdy przechodzi się z przeźroczystego szkła na szkło o niskiej emisji lub kolorowanе. Powierzchnie montażowe muszą być czyste, a także należy sprawdzić prawidłowość ustawienia – błędy ustawienia mogą powodować lokalne przegrzanie, nawet jeśli odległość jest prawidłowa.